درد عاشقی
نمیدانم وقتی یک عکاس برای انعکاس خبر، سلامتی خودش را به خطر میاندازد، برایش چه نامی میشود انتخاب کرد.. مجنون، دیوانه، عاشق، بیکار … !
ابتدای برنامه همگی اینجا ایستاده بودیم. روبروی جایگاه تشریفات. یگانهای مختلف در برنامههای رژه برای عبور از مقابل جایگاه تشریفات از سمت چپ وارد شده و از سمت راست جایگاه خارج میشوند. تمام برنامههای رژه در ابتدای صبح برگزار میشوند و آفتاب همیشه از شرق طلوع میکند… در نتیجه همهی یگانها پشت به آفتاب و همه ضد نور هستند !
این مسئلهی ساده سالهاست که عکاسان مطبوعات را برای پوشش خبری برنامههای رژه آزار میدهد. هرگونه تلاش در این سالها برای تغییر مکان جایگاه بیفایده بوده است.
در برخی موارد عکاسان اجازه پیدا میکنند برای پوشش بهتر برنامههای رژه از جایگاه رسانهها خارج شده در سمت چپ جایگاه قرار بگیرند. اگر چه شرایط نوری در این حال مساعد نیست اما عکاسان سالهاست که این مسئله را با خلاقیتهای خودشان حل میکنند. مسئلهی اصلی همچنان عدم وجود نگاه احترام آمیز به حرفهی عکاسی مطبوعاتی است.
عکاسان مطبوعات در برنامهی رژه یگانهای مختلف ارتش از یک داربست بالا رفتهاند تا بتوانند عکسی بهتر ثبت کنند.
وقتی یک عکاس برای انعکاس خبر، سلامتی خودش را به خطر میاندازد، برایش چه نامی میشود انتخاب کرد؟ … مجنون، دیوانه، عاشق، بیکار … !
پی نوشت: یادداشت محمد در این مورد.
آبان ۱۳۶۴ در تبریز به دنیا آمدم.
از سال ۱۳۸۴ عکاسی مطبوعاتی را به عنوان یک عکاس آزاد ادامه میدهم و با نشریات و
رسانههای مختلف همکاری کردهام.